Vijftigplus: het echte feest is nu

 

Het leven dat ik nu leid, past zo goed bij mij dat ik  me soms wel eens afvraag of ik van binnen altijd een vijftigplusser geweest ben. Klinkt dat raar? Vaker hoor ik namelijk het omgekeerde: dat iemand zich nog heel jong voelt, terwijl een blik in de spiegel iets anders toont. Hoe dan ook, ik geniet met volle teugen van de relatieve rust en het lagere tempo. Ik doe vooral wat ik leuk vind: lezen, studeren, wandelen, zwemmen, koekjes bakken, kamperen, kokkerellen, fröbelen, schrijven. Nou vond ik deze activiteiten als kind en jong volwassene ook al fijn, maar ten eerste had ik er minder tijd voor en ten tweede vond ik ze niet bepaald sexy. Terwijl ik dat wel wilde zijn: sexy en slim. Dus deed ik allerlei dingen om maar aan die zelfopgelegde norm te voldoen.

 

Om slank te blijven volgde ik bijvoorbeeld het brooddieet, wat inhield dat je de ene dag gewoon mocht eten wat je wilde en de volgende dag alleen maar brood, zonder beleg. Het zou verboden moeten zijn. Om er trendy uit te zien perste ik mijn lijf in te strakke spijkerbroeken en mijn voeten in te hoge pumps met spitse neuzen. Wat een hel. Om een imago van flitsende carrièrevrouw te creëren volgde ik een marketingopleiding. Tja, als ik érgens niet geschikt voor ben.. Maar mijn grootste misser was wel dat ik dacht dat ik mijn motorrijbewijs wilde halen. Doodsangsten heb ik uitgestaan. Na vijf lessen hield ik het voor gezien. Met pijn in mijn hart, dat wel, omdat ik het ideale plaatje van snelle meid op motor op moest geven.

 

Echt, ik ben blij dat ik geen achttien meer ben, of vierendertig, of tweeënveertig. Lekker zonder gêne naar programma’s van omroep Max kijken, nordic walken in Duitsland, kerstkaarten borduren of een ritje op de elektrische fiets maken. En lezen, heel veel lezen.  Sexy? Nee. Mezelf zijn? Ja! Het mooie is dat het ook niet meer uitmaakt wat anderen daar eventueel van vinden. Dat is nog zo’n heerlijke verworvenheid van ouder worden: je trekt je veel minder aan van wat ze van je vinden. Dan maar een suffe muts. En wat voelt dat goed! Leven in het hier en nu was nog nooit zo makkelijk. Heimwee naar vroeger heb ik niet. En wil ik me toch eens onderdompelen in nostalgische sferen, dan bezoek ik bijvoorbeeld De Oude Winkel in Hoogeveen. Daar heeft Ruud Kleter een fantastische collectie oude blikken, vitrines, reclameborden, speelgoed en nog veel meer verzameld. Maak maar eens de virtuele tour op zijn website www.deoudewinkel.nl.

 

Voor wie wel moeite heeft met het nemen van afscheid van het verleden sluit ik af met het rake gedicht van Marjoleine de Vos.

ELK PARADIJS is al voorbij, precies daarom
zijn wij er zo gelukkig in geweest. Maar
’t echte feest is altijd nu, als je kersverse
woorden vindt die steeds voor ’t eerst
je openen voor dit moment waarin
de tijd zich toont, bewoond door alles
wat niet blijven kan. Dat is de kracht ervan.

2 gedachten over “Vijftigplus: het echte feest is nu

  1. Fijn dat jij dat (deels) ook zo begint te voelen. Het geeft een gevoel van vrijheid om niet meer zo veel van jezelf te moeten en je wat minder aan te trekken van wat anderen daarvan vinden.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s