Simpelweg gelukkig

Een eigen huis, een plek onder de zon
en altijd iemand in de buurt die van me houden kon. 
Toch wou ik dat ik net iets vaker,
iets vaker simpelweg gelukkig was.

Is dit het nou?

Wie herinnert zich niet dit liedje uit eind jaren tachtig? Afgezien van het aanstekelijke deuntje, is de inhoud van de tekst heel herkenbaar. Je hebt zo’n beetje alles wat je hartje begeert, je hebt eigenlijk niets te klagen en toch voel je je zozo, niet echt happy. Je staat ’s morgens op, doet wat je moet doen en gaat weer slapen. De dagen rijgen zich aaneen zonder gedenkwaardige gebeurtenissen en je denkt: is dit het nou?

Het goede nieuws is dat je jezelf kunt trainen in het creëren van geluksmomentjes, zodat je elke dag een paar pareltjes aan je ketting kunt rijgen. En zoals dat gaat met trainen, hoe vaker je het doet, hoe beter je erin wordt, dus hoe groter en glanzender de parels zullen zijn. Echt waar, elke dag heeft zulke verborgen schatten in zich, je moet ze alleen wel willen zien en er de juiste waarde aan toekennen door er doelbewust bij stil te staan. Je moet als het ware oefenen in oplettendheid, zodat je de schoonheid van kleine dingen ziet.

Geluksmomentjes

Een paar voorbeeldjes. Man en ik liepen door de tuin en bleven stilstaan bij het armetierige, bladloze olijfboompje dat de winter zo te zien niet goed doorstaan had. ‘Die moet helaas bij het tuinafval’ concludeerde ik. ‘Tja,’ zei man ‘al had hij maar één groen knopje, dan zou hem dat lot bespaard worden.’ En verhip, een week later ontwaren we een speldenprikje groen aan het uiteinde van een takje. Alsof het boompje ons gehoord heeft. Een moment om te koesteren.

Hetzelfde geldt voor het pimpelmezenpaar dat een nestje heeft gebouwd in het nestkastje dat ik heb opgehangen. Sterk vermagerd door alle vlieguren, vliegen ze af en aan met wurmpjes en andere lekkernijen in hun snaveltjes om hun piepende kroost een goede start te geven. Ontroerend.

Ook word ik blij van het tuinlichtje met een zonnecel dat ik heb gekocht. Zelfs als de zon die dag niet heeft geschenen, floept het lichtje aan zodra het begint te schemeren. Wonderbaarlijk toch? Een potje zonlicht. Energie gratis en voor niks.

Mijn dochter, die een te druk leven leidt om veel aandacht aan haar moeder te besteden, belde afgelopen week twee keer. Zomaar! Heerlijke gesprekken, waar ik nog weken op kan teren.

De koffie op de camping smaakte weer ouderwets goed. Nescafé met een lepeltje Completa. Thuis zouden we er onze neus een beetje voor ophalen, want verwend met een espressoapparaat met vers gemalen koffiebonen, maar op de camping lijkt alles lekkerder te smaken. Het kampeerseizoen is weer geopend!

Parels rijgen

Zo zou ik nog wel een tijdje door kunnen gaan met het opsommen van geluksmomentjes. Want wat te denken van het geluid van kabbelend water, lammetjes in de wei, de zon op je huid, een wit zeil tegen een strakblauwe lucht of het indrukwekkende schouwspel van een naderende onweersbui? Ik laat ze vaak de revue passeren als ik ’s avonds in bed lig. Zo val ik meestal met een blij gevoel snel in slaap. En ’s morgens word ik dan weer wakker met een opgeruimd gevoel van verwachting; benieuwd welke pareltjes ik de komende dag weer aan kan rijgen. Moet je ook eens proberen. Je wordt er simpelweg gelukkig van. ♥

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s