Maandelijks archief: augustus 2019

Koningin van de zomer

Voor mijn verjaardag kreeg ik eerder dit jaar een bloemenabonnement cadeau: om de vier weken wordt er een prachtige, artistieke bos bloemen  bezorgd. Het is elke keer weer een verrassing welke bloemen en kleuren onze woonkamer gaan opfleuren. Ditmaal prijkte er een stralende zonnebloem in het boeket. In het Oudgrieks heet ze helianthus, wat een samenvoeging is van helios, zon, en anthos, bloem. De Griekse mythologie vertelt het verhaal van de waternimf Clytia die verliefd werd op zonnegod Apollo. Jammer genoeg beantwoordde Apollo haar liefde niet, omdat hij verliefd werd op de nimf Leucothea. Overmand door verdriet zat Clytia negen dagen lang op een rots en volgde met haar hoofd de zon, totdat zij in een zonnebloem veranderde.

Reeks van Fibonacci

De schoonheid van de zonnebloem spreekt tot de verbeelding. Geen wonder dat zij met haar grote hart en stralende krans kunstenaars geïnspireerd heeft. Daarnaast leveren de pitten van de zonnebloem ook nog eens een rijke olie, die veel onverzadigde vetzuren bevat. En er is nog iets bijzonders aan de hand met deze bloempitten: ze zijn namelijk in het hart van de bloem gerangschikt volgens de reeks van Fibonacci.

De reeks of rij van Fibonacci is genoemd naar Leonardo van Pisa, bijgenaamd Fibonacci. Hij ontdekte een wiskundige reeks van getallen, met haast magische eigenschappen die onder meer verband houden met de gulden snede. Elk getal van de rij (behalve de eerste twee) is gelijk aan de optelsom van de twee voorafgaande getallen, dus: 0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, 144, 233 etc. Als je een getal uit deze reeks deelt door zijn voorganger, dan benadert de breuk het gulden-snede-getal phi (bij benadering 1,618), ook wel divinia proportia genoemd, goddelijke verhouding.

Bekende voorbeelden

In de natuur blijkt deze goddelijke verhouding overal te vinden en ook kunstenaars, musici, architecten maken dankbaar gebruik van de gulden snede. Voorbeelden hiervan zijn, de Mona Lisa en de Vitruviaanse man van Leonardo Da Vinci en ook de composities van de klassieke muziek van Debussy en Bartók voldoen aan deze wonderlijke verhouding. Binnen de architectuur is het Parthenon een bekend voorbeeld en ook de piramides in Egypte schijnen gebouwd te zijn op basis van het getal phi.

De zaden van een zonnebloem zijn gerangschikt in spiralen, waarvan een aantal met de klok meedraait en een aantal ertegenin. Afhankelijk van de grootte van de zonnebloem tellen de meeste 34 spiralen die de ene kant op draaien en 55 spiralen die de andere kant op draaien: de goddelijke verhouding dus. Nu hoef je dit natuurlijk niet allemaal te weten om te kunnen genieten van de schoonheid van een zonnebloem, maar voor mij maakt het deze zomerkoningin onder de bloemen nog bijzonderder. ♥

Onbedoeld gekwetst

 

Deze maand verscheen er een verhaaltje van mij in Psychologie Magazine. De eerdere oproep luidde: ‘Welke gebeurtenis wil je achter je laten? Schrijf een afscheidsbrief aan een nare ervaring, relatie, vriendschap of werksituatie.’

Het zaadje van mijn faalangst

Nu zijn er best veel zaken die ik achter me wil laten, grote thema’s ook, maar in dit geval besloot ik het klein te houden en een brief te schrijven aan de badjuffrouw van wie ik bijna vijftig jaar geleden zwemles kreeg. Zij plantte namelijk het zaadje van mijn faalangst door mij voor straf in de hoek te zetten, terwijl ik juist enorm aan het ploeteren was in het water. Strekking van het verhaal is dat ik soms nog steeds bang ben om fouten te maken, maar dat ik inmiddels weet dat je fouten mág maken.

Ik denk trouwens niet dat de betreffende badjuffrouw zich realiseerde wat haar gedrag deed met een meisje van amper vijf jaar, laat staan dat ze kon voorzien dat datzelfde meisje er vele jaren later een stukje over zou schrijven in een tijdschrift.

 

Sorry kids

Zelf ben ik juf op een basisschool geweest. Ik weet met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat ik daar ook missers gemaakt heb. Kinderen zijn kwetsbaar en een verkeerde inschatting of foute opmerking is snel gemaakt, hoe betrokken je ook bent. Daarom een welgemeend excuus aan de leerlingen die ik onheus bejegend of gekwetst heb: sorry kids, het was niet mijn bedoeling om jullie te beschadigen.

Vanmiddag komt mijn dochter bij me langs. Ook bij haar heb ik onbewust steken laten vallen, al beschouw ik mezelf als een gewetensvolle moeder, die streefde naar een enigszins strenge, doch liefdevolle opvoeding. Ze is inmiddels twintig jaar en uitgegroeid tot een prachtige, jonge vrouw, van wie ik heel veel hou. Ik hoop maar dat dat voldoende compenseert om de opgelopen averij te herstellen.

Maar vandaag is alles goed. Ik haal haar op van het station, we drinken samen thee, nemen er wat lekkers bij en gaan dan naar de bioscoop: The Lion King. Een film waarvan we de video uit 1994 wel honderd keer samen bekeken hebben. Vandaag is alles goed. Hakuna Matata! ♥