Tagarchief: belemmerende gedachten

Uit je knop gaan

 

 

Afgelopen weekend zag ik de indrukwekkende one-woman-show Minis Plus van zangeres/actrice en powervrouw Hadewych Minis in het theater. Zij is vernoemd naar de dertiende-eeuwse dichteres en mystica Hadewijch, wiens naam ik me nog herinner van de lessen literatuurgeschiedenis op de middelbare school. Hadewych betekent strijdster en je vraagt je soms af of mensen gaan leven naar de naam die ze bij hun geboorte krijgen (het mooiste voorbeeld daarvan vind ik nog altijd Hennie de Haan, die voorzitter is van de Nederlandse Vakbond Pluimveehouders, maar dit terzijde).

 

Orewoet

De middeleeuwse Hadewijch deed haar naam in elk geval eer aan. Zij was een vrijgevochten en onafhankelijke vrouw, die haar keuzes maakte zonder zich iets van anderen aan te trekken. Zeg maar de Pippi Langkous van de dertiende eeuw. Behalve poëzie over (onvervulde) liefde, schreef ze teksten over je innerlijke kracht behouden bij tegenslag. Als mystica had zij een hartstochtelijk verlangen om samen te smelten met Christus en dan vooral in de lichamelijke betekenis. Die innerlijke drang noemde zij orewoet en was haar belangrijkste drijfveer. Daar waar de rede en de minne (liefde) bij elkaar komen, begon voor haar de mystieke ervaring.

Alle dinghe sijn mi te inghe, ic ben soo wijt (alle dingen zijn me te nauw, ik ben zo wijd).

Hadewijch verwijst hiermee naar het overstijgen van je zelf, van je ego. Om je eigen ruime geest te ontdekken, moet je alle belemmerende gedachten loslaten.

 

 

Dit thema loopt ook als een rode draad door Hadewych Minis’ theatervoorstelling, waarin ze zingt en danst en met humor en relativeringsvermogen vertelt over haar ontdekkingsreis door het leven. Over hoe ze alles wat ze is – zangeres, danseres, actrice, strijdster, moeder, minnares, buurvrouw, vriendin – samen moet laten vallen, binnen de beperking van één lijf en één leven. Orewoet. De vurige drang om uit je schulp te kruipen, uit je cocon te barsten. Stoer, strijdbaar, sensueel en met een kwetsbare kant. Haar optreden is een ode aan Hadewijch, een statement over zichzelf, maar is vooral een oproep aan alle vrouwen; om te doen wat je leuk vindt en waar je voor staat, zonder je af te laten leiden door allerlei egodingetjes.

Ego

Zou ik niet altijd geen angst meer willen voelen
gewoon overal inspringen en het juiste bedoelen
niet watertrappelen maar kopje onder gaan
duiken naar beneden en op de bodem staan
met aan mijn zijde ook mijn ego

Doe dingen voor jezelf, zet je ego opzij
als je doet waar je goed in bent, ben je dan vrij

Maar hoe moeilijk is dat
want ik wil dat iedereen me goed vindt
Had ik maar schijt aan de meerderheid
aan de mensen met een mening
want dan is er weer een ego

https://nl-nl.facebook.com/hadewychminis/videos/379141699322997/

Een bloem in een veldboeket

Natuurlijk kunnen we niet allemaal stralen op een podium. De meesten van ons zouden dat niet eens willen. Maar een beetje meer de diva in onszelf naar boven halen, mag best. Wat is groter, je angst om te bloeien of je angst om altijd een knop te blijven? Bloom on! Misschien ben je geen uitbundige pioenroos, maar een korenbloem is ook prachtig. Iedereen houdt toch van veldboeketten? ♥